Ոստիկանության զորքերի ծառայող Վիգեն Միրզոյանի կյանքի և մահվան պատմությունը

Ստորև ներկայացված է ոստիկանության զորքերի ծառայող, ավագ Վիգեն Միրզոյանի կյանքի և մահվան պատմությունը, որը հիմնված է նրա կնոջ՝ Հասմիկի հետ կատարված հարցազրույցի վրա։

Վիգենը ծնունդով Արարատի մարզի Այգավան գյուղից է։ Նա սովորել է գյուղի դպրոցում և ծառայել հայկական բանակում՝ իրականացնելով մարտական հերթապահություն Արցախի Մարտունու շրջանի դիրքերում։

2003 թվականից նա ծառայության է անցել ոստիկանական համակարգում։ 16 տարի նա աշխատել է ոստիկանության պետական պահպանության գլխավոր վարչությունում։ 2019 թվականից նա ծառայում էր ոստիկանության զորքերում՝ իրականացնելով հասարակական կարգի պահպանություն և մարտական հերթապահություն Տավուշի մարզում։

Հասմիկի խոսքով՝ Վիգենը «յուրահատուկ տեսակ էր»՝ համբերատար, խելացի և կամեցող։ Նա նաև նշում է, որ ամուսնու ամենակարևոր հատկանիշներից մեկը տղամարդկային պարտքի զգացումն էր։ Հասմիկն ասում է, որ հաճախ խնդրում էր ամուսնուն դիրքեր չբարձրանալ, սակայն նա պատասխանում էր․ «Հասմի՛կ, տղամարդկությունը սկսվում է պոստերից»։

Վիգենն ու Հասմիկը ընտանիք կազմեցին 2016 թվականի դեկտեմբերի 24-ին։ Նրանց որդին երեք տարեկան էր, երբ հայրը զոհվեց։

Սեպտեմբերի 27-ին սկսված պատերազմի ընթացքում Վիգենը սեպտեմբերի 29-ին մեկնում է ռազմաճակատ։ Նրա վերջին զանգը նոյեմբերի 5-ին էր, երբ նա ասաց, որ էլ չի զանգելու, քանի որ կրակոցի ձայներ էին լսվում։ Վիգենը զոհվել է նոյեմբերի 5-ին՝ Շուշիի մատույցներում, Քարինտակից Լիսագոր տանող հատվածում։

Հասմիկի խոսքով՝ ընտանիքը երկար է փնտրել Վիգենին, և նրան գտել են պատերազմի ավարտից մի քանի ամիս հետո։ Նրան հուղարկավորել են 2021 թվականի փետրվարի 4-ին։

Հասմիկն ասում է, որ որդին ուժի աղբյուր է դարձել իր համար։ Նա նշում է, որ իր ամուսնու ամենակարևոր երազանքը խաղաղ երկինքն էր, որտեղ բոլոր երեխաները կմեծանան։

Վիգեն Միրզոյանը հետմահու պարգևատրվել է ԱՀ «Մարտական ծառայություն» մեդալով, ՀՀ ոստիկանության պետի հրամանով՝ «Մարտական զորակցություն» մեդալով, ինչպես նաև պարգևատրվել է մի քանի հանրային կազմակերպությունների կողմից։ Նա նաև պարգևատրվել է «Երկարատև ծառայության համար. 10 տարի» 3-րդ աստիճանի և «Երկարատև ծառայության համար. 15 տարի» 2-րդ աստիճանի մեդալներով, ինչպես նաև պատվոգրով՝ Տավուշում ծառայելու ժամանակ։ Նրա հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել Այգեվանի գերեզմանատանը։