Հեղուկ գազի ճգնաժամը և հասարակության վստահության խզումը

Հեղուկ գազի ճգնաժամը, որը վարորդներին արդեն տևական ժամանակ է խանգարում, ստիպել է հասարակությանը կրկին բարձրացնել իր բողոքի ձայնը։ Խնդիրը ոչ միայն դեֆիցիտի, այլև գների կտրուկ աճի մեջ է։

Վարորդները ֆեյսբուքյան խմբերում համաձայն չեն պաշտոնական պնդումների հետ, որ ճգնաժամը պայմանավորված է ներկրման հետ կապված խնդիրներով։ Նրանք համաձայն են, որ խնդիրը արհեստական է։ Օրինակ, վարորդներից մեկը նշել է, որ «պոլնի գազը» (հեղուկ գազ) «գալու է», և Լարսի սահմանային անցակետը նախորդ օրվա ընթացքում անցել է ավելի քան 100 մեքենա։

Սակայն վարորդների հուսահատությունը չի նվազում։ Նրանք նշում են, որ նույնիսկ եթե հեղուկ գազի մատակարարումը կատարվի, գինը շուտով կբարձրանա մինչև 250-320 դրամ, ինչը դարձնում է բենզինով մեքենաներն ավելի ֆինանսապես հարմար տարբերակ։

Այս իրավիճակը ստեղծում է անվստահության մթնոլորտ ՀՀ պետական կառույցների նկատմամբ։ Բացի դեֆիցիտից, որի համար պատասխանատվություն կրելու պատրաստակամություն չկա, խնդիր է նաև գների անհամաչափությունը։ Երևանում գինը տատանվում է 250-270 դրամի սահմաններում, մինչդեռ մարզերում այն հասնում է 290-320 դրամի։

Այս հարցին անդրադառնալով՝ Մրցակցության և սպառողների շահերի պաշտպանության հանձնաժողովի նախագահ Գեղամ Գևորգյանը հուսադրել է, որ հեղուկ գազի թանկացումը «սարսափելի» չէ, քանի որ դա սեզոնային երևույթ է։ Նա նաև հավաստիացրել է, որ 187 տնտեսվարող սուբյեկտի առկայությունը բացառում է հակամրցակցային գործողությունների հնարավորությունը։ Նրա խոսքը համահունչ է վարչապետի հայտարարությանը, թե տրանսպորտային խնդիրների լուծումը կբացառի ցամաքային տրանսպորտի վրա կախվածությունը։

Այնուամենայնիվ, տնտեսագետները նշում են, որ «տրանսպորտային խնդիրների» վրա մեղքը դնելը միայն այն նպատակ ունի, որ իշխանությունները կարողանան գովել ադրբեջանական երկաթուղին։ Նրանց կարծիքով՝ հեղուկ գազի ճգնաժամը ստեղծվել է, որպեսզի խթանվի Ադրբեջանից բերված բենզինի վաճառքը։ Այս վերլուծությունը հստակ արտացոլում է հասարակության մեջ առկա անհանգստությունը և վստահության կորուստը պետական կառույցների նկատմամբ։