Հայաստանում քաղբանտարկյալներ կան, ասում է ժողովուրդը, իսկ իշխանությունները՝ ոչ

Հարցումների արդյունքները ցույց են տալիս, որ հայաստանցիների մեծամասնությունը՝ 61,3%-ը, համոզված է, որ Հայաստանում կան քաղբանտարկյալներ։ Այս տվյալը հակադրվում է իշխանությունների պաշտոնական հայտարարություններին, որոնք պնդում են հակառակը։

Հարցման արդյունքները ցույց են տալիս, որ հայաստանցիները ոչ միայն ընդունում են քաղբանտարկյալների առկայությունը, այլև հստակ նշում են, թե ում են համարում այդ կատեգորիայի ներկայացուցիչ։

64%-ի կարծիքով, քաղաքական բանտարկյալ է գործարար և ազգային բարերար Սամվել Կարապետյանը։ 36,2%-ը նշում է Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանին, 33,5%-ը՝ Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանին, իսկ 19,4%-ը՝ Գյումրու քաղաքապետ Վարդան Ղուկասյանին։

Հարկ է նշել, որ հարցումն անցկացվելու պահին դեռ կալանավորված չէր Մայր Աթոռի դիվանապետ Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանը, որի անունը, անկասկած, կավելանար քաղբանտարկյալների ցանկին, եթե հարցումը կատարվեր այսօր։

Այս իրավիճակը հատկապես հետաքրքրական է դառնում այն պահին, երբ իշխանությունները հաճախ իրենց քայլերը և որոշումները արդարացնում են՝ հղում անելով հայ ժողովրդի ցանկությանը։ Նրանք հաճախ պնդում են, որ իրենց գործողությունները համապատասխանում են «ժողովրդի կամքին»։ Սակայն հենց այդ ժողովուրդը, որի կամքի մասին նրանք այնքան հաճախ խոսում են, հստակ հայտարարում է, որ Հայաստանում կան քաղբանտարկյալներ։

Այս հակադրությունը հարցեր է առաջացնում նաև միջազգային հանրության նկատմամբ։ Ինչո՞ւ է միջազգային իրավապաշտպան կառույցներին և Արևմուտքին ընդհանրապես անտեղյակ թողնում հայ ժողովրդի կարծիքը, որը հստակ ցույց է տալիս իրական իրավիճակը։ Թե՞ նրանց էլ ձեռնտու չէ տեսնել, թե ինչ է կատարվում Հայաստանում։ Եթե նրանք էլ են աջակցում քաղբանտարկյալների առկայությանը, ապա սա նույնպես չի համապատասխանում նրանց պաշտոնական հայտարարություններին։